Additieve productie is een methode waarbij een 3D-printer wordt gebruikt om driedimensionale objecten te creëren op basis van een digitaal CAD-model. Om dit proces uit te voeren, zijn alleen een 3D-printer en de materialen die nodig zijn om het object te bouwen, nodig.
De manier waarop we producten produceren en ontwerpen is drastisch veranderd door additieve productie. Via deze methode kunnen consumenten invloed uitoefenen op de productontwikkeling, het ontwerp, de levering en de logistiek.
Additieve productie is een productiemethode waarbij met behulp van een 3D-printer een driedimensionaal onderdeel wordt gebouwd op basis van een CAD-model. Het enige dat voor dit productieproces nodig is, is een 3D-printer en het materiaal waarmee het object gemaakt moet worden. Dit is een ideale productiemethode voor het creëren van complexe geometrieën in uiteenlopende materialen, zoals metalen, kunststoffen en keramiek. Er bestaan verschillende productiemethoden, elk met zijn eigen sterke en zwakke punten. Hier leest u over een aantal van de meestgebruikte methoden en hoe deze in de industrie en het onderzoek worden toegepast.
Er zijn veel voordelen. Met additieve productie kan een uiterst efficiënt productieproces worden bereikt, waarbij minder materiaal wordt gebruikt dan bij traditionele productiemethoden. Dit betekent minder afval en verspilling. Bovendien is de methode zeer flexibel, waardoor snel wijzigingen in de product- of procesontwikkeling mogelijk zijn.
Enkele voordelen van dit productieproces zijn:
Er bestaan veel verschillende technieken en processen binnen additieve productie, elk met zijn eigen voor- en nadelen. De meest voorkomende processen zijn FDM (Fused Deposition Modeling), SLS (Selective Laser Sintering) en SLA (Stereolithografie).
FDM is de meest gebruikelijke methode. Het werkt door thermoplast door een spuitmond te extruderen en zo wordt het object laag voor laag opgebouwd, waardoor het object weer langzaam wordt opgebouwd. FDM is relatief snel en goedkoop, maar de objecten die het produceert zijn niet zo sterk of gedetailleerd als die van andere additive manufacturing-processen.
SLS is een duurder en complexer additive manufacturing-proces. Het werkt door een laag poedervormig materiaal, zoals metaal of plastic, te sinteren (verhitten) met een laser. De laser smelt selectief de deeltjes van het poeder samen en bouwt het object langzaam laag voor laag op. SLS is duurder dan FDM, maar het kan sterkere en meer gedetailleerde objecten produceren.
SLA is geschikt voor visualisatiemodellen waarbij hoge eisen worden gesteld aan oppervlakteafwerking en detaillering. SLA is een op hars gebaseerd proces waarbij vloeistof door een of meer lichtstralen in de gewenste vorm wordt gehard. De kwaliteit van de oppervlakken is direct na het printen al zeer hoog, maar kan nog verder worden verbeterd om transparante of hoogglanzende resultaten te bereiken voor allerlei soorten chromateren en lakken. De materialen voor SLA zijn thermoplasten, wat betekent dat ze relatief bros zijn en gevoelig zijn voor UV-licht en vocht.
Weet u niet zeker welk proces het beste bij uw doel past? Klik dan hier!
Additieve productie is een proces waarbij fysieke objecten worden gemaakt op basis van digitale 3D-modellen. Deze methode heeft het voordeel ten opzichte van traditionele productiemethoden dat u zeer complexe, op maat gemaakte producten kunt maken zonder dat u dure gereedschappen of mallen nodig hebt.
I takt med att tekniken utvecklas är det troligt att vi i framtiden kommer att få se fler innovativa tillämpningar, ny processutveckling samt nya material och legeringar – särskilt inom produktutveckling och 3d printen additivt.
Additiv tillverkning gör det möjligt att skapa komplexa former och skräddarsydda produkter på ett kostnadseffektivt sätt. Från att ha använts för prototyper har tekniken utvecklats till en industriell metod som nu används även för massproduktion. Industriell additiv tillverkning förekommer idag inom bland annat sjukvård, flyg, fordon och konsumentprodukter, och är också ett växande område inom forskning och utbildning samt materialvetenskap.
In de lucht- en ruimtevaartindustrie wordt het gebruikt voor de productie van lichtgewicht onderdelen voor vliegtuigen en ruimtevaartuigen. In de automobielsector wordt de technologie gebruikt voor de productie van motoronderdelen en carrosseriepanelen. Ook op het gebied van consumptiegoederen, zoals de productie van sieraden en brilmonturen, heeft de methode zijn weerslag.
De toekomst van deze technologie ziet er veelbelovend uit. Door de snelle ontwikkelingen worden oplossingen steeds toegankelijker, zowel voor bedrijven als voor particulieren. We kunnen een toename van het aantal innovatieve toepassingen op uiteenlopende gebieden verwachten.
Om vi ska sammanfatta framtidsutsikterna ser de ut såhär:
Hoewel de toekomst moeilijk te voorspellen is, ziet deze er rooskleurig uit: additieve productie is een technologie die niet meer weg te denken is.
